روانشناسی

باکودکانی که از مدرسه رفتن میترسندواضطراب دارند چطوررفتارکنیم

کودکانی که از  مدرسه  رفتن میترسند و وحشت دارند دچاردلهره واضطراب میشوند.

بطور کلی ترس درکودکان مقوله ی گسترده ایی است وانواع واقسام دارد که دراینجا مابه یکی از انواع ترس درکودکان پرداخته ایم.

بیشترکودکانی که از مدرسه  رفتن میترسند وابستگی شدید به مادرخود دارند واحساس میکنند ازخانه که محیط امن انان است بیرون میشوند.

کودکانی که از مدرسه  رفتن میترسندمدرسه رامحیط نا امنی  برای خود میدانندکه باعث دوری انان از خانواده میشود.

بیشتر ادمها فکرمیکنند کودکانی که از مدرسه رفتن میترسند کودکان با استعدادی نیستند.

زیرا انان بایداز مرحله ایی به مرحله ایی دیگرپاگذارند.این ترس باترس از جدایی از والدین درارتباط مستقیم است.

برای کودک ۶ساله جدایی از والدین به مدت چندساعت و ورودبه یک محیط نااشنابسیاردشواراست.

کودکانی که از مدرسه رفتن میترسند فکرمیکنندکه باوجود درس ومشق وکتاب دیگرهرگزنمیتوانندبازی کنند.

مادر دست کودک خود را میگیرد واو را به مدرسه میبرد.و اوبه لباسهای مادر چسبیده وهیچ حرفی هم گوش نمی دهد.

معلم بابرخورد محبت امیز میخواهد او را جذب کند ولی انگارنه انگار.وبه راستی بایدچه کرد.

قبل  از هرچیز باید بگویم توجه افراطی وابستگی در منزل ندانم کاری ها لوس کردن بیش ازحد ,کارهای فرزندان راهمیشه انجام دادن .

وپیوسته بااو بودن او را به مجالس گروهی نبردن وتعریف از خاطرات بددوره دانش اموزی وقصه های دیگر باعث بروز چنین رفتاری میشود.

کودکانی که از مدرسه  رفتن میترسند محیط مدرسه رامحیط جذابی نمیدانند  واحساس میکنند مدرسه ازادی انها رامحدودمیکند .

ودیگرنمیتوانند هروقت که دوست داشتند بازی کنند.محیط مدرسه بایدچنان جذاب باشدکه کودکانی که ازمدرسه میترسند جذب ان شوند وحاضرشوند چندساعت در روز راانجابمانند.

خلاصه کودکانی که از مدرسه  رفتن میترسند اگراز مدرسه بخصوصی بخاطر شرایط خاصی میترسد او را در مدرسه دیگری ثبت نام کنید.

اگر فرزندشمامیترسد وهمراه اوبه مدرسه رفته اید مبادابه زور او را داخل مدرسه ببرید واو را رها کنید.

اگر او اضطراب شدید داشته باشد به شریانهای او لطمه میخورد ونه تنهاخوب نمیشود بلکه حالش بدترمیشود.

کودکانی که از مدرسه میترسند لازم است درمدرسه  درکنار او بمانید حتی اجازه بگیریدزمانی در کلاس بااو باشید.

واز اوخواهش کنید در کلاس بایستد.وحتمااوشمارانگاه کند وبعد ازچندین مرتبه به پشت پنجره کلاس برویدتااوشمارا ببیند.

به او بگویید در حیاط مدرسه زیردرختی می نشینید وواقعااین کاررا انجام دهیدتااو مطمئن باشد درحیاط مدرسه هستید.

درمرحله بعد ازاو بخواهید: من بیرون از مدرسه هستم وزنگ تفریح از در مدرسه مرانگاه کن.وبگذارید واقعاشماراببیند.

درمرحله بعد به او اطمینان دهید که قبل از زنگ اخر جلو درمدرسه هستیدوحتمادر وعده دادن دقت کنید.

حتی یک بارهم خطانکنید.وبه مرور زمان به  مدت دو هفته این رفتارباید شکل بگیرد.ولی اگربه شماهیچ اجازه ایی نداد واگردر مرحله اول هم موفق نشدید لازم نیست به زور والتماس متوسل بشوید.

کودکانی که از مدرسه رفتن میترسند مدرسه را محیط امنی برای خود نمیدانند
کودکانی که از مدرسه رفتن میترسند مدرسه را محیط امنی برای خود نمیدانند
معلم چگونه میتواند به ما کمک کند

درمورد کودکانی که ازمدرسه  رفتن میترسندلازم است در مرحله اول معلم باشما کاملا همکاری نماید  وفرزندشمارا باترفندهای مختلف جذب کند.

به یکی ازبچه ها که  درکنار او هستندسفارش کنید بااودوست شود.معلم فرزند شمارادریک موقعیت تشویق کندوحتی برای او کف بزنند.

اورا نصیحت نکنیدکه این کار را انجام دهد.او را از این رفتارسررزنش نکنید.چون خودتان فرزندنان راتربیت کرده اید.

هرگز او را بادیگران مقایسه نکنید که باعث حقارت اوشود.اوراتحقیرنکنیدوازکلماتی مثل ترسو تنبل استفاده نکنید.اوراتهدیدبه اینده نکنیدکه توبی سوادمی مانی وتوبدبخت میشوی .

مبادا اوراتنبیه کنیدکه واقعا کاربسیاراشتباهی است.

اگر از مدرسه ی بخصوصی میترسد درمدرسه ی دیگری او راثبت نام کنید.درنهایت بایدخیلی ارام ومنطقی وباکمک نظریه معلم ومدیر ومتخصص تعلیم وتربیت این مسئله راحل کنید.

ازهمان روزهای اول اورا به برنامه ونظم عادت دهید

کودکی که تادیروزتابع هیچ نظمی نبوده و کودکانی که ازمدرسه  رفتن میترسندوتمام کارهایی که انجام داده بدون نظم وهماهنگی بوده است حالا یکباره میخواهدتابع شرایط خاصی باشد.

البته این نظم هم بایدمثل جریان رشد ارام وبتدریج باشد ودریک زمان کوتاه انجام نگیرد.

فرزندتان رااموزش دهید که تابع مقررات مدرسه باشد وراس ساعت به مدرسه برود.تکالیفش راانجام دهد وبابرنامه ایی که درمدرسه انجام میشود کودک به این فکرمیرسدکه بایدتابع شرایط محیطی شد.

هرگزبخاطردرس  برنامه تفریحی وتلویزیونی او رانگیرید وطوری برنامه ریزی نکنیدکه بابرنامه ایی که او دوست داردهمزمان باشد.

زیراهرگز متوجه درس نمیشودوتمرکزحواس هم ندارد.

برنامه های زمانی کودک دبستانی بایدخیلی کوتاه باشد.مثلا ده تابیست دقیقه تکالیفش راانجام دهد ویک استراحت کوتاه داشته باشد.

ودوباره زمان دوم برنامه شروع شود.

نکته دیگری که دربرنامه لازم است رعایت کنید این است که در ان زمان خودتان هم همکاری نمایید.

اگربتوانیداین رفتار را دراو شکل دهید کم کم نظم وانضباط هم دراوشکل میگیرد.

ولی اگردرمواقعی فرزندشماهیچ علاقه ایی به درس نداشته باشد دائم درکلاس نظم رابهم بریزد.

هیچ زمانی نتواند درگوشه ایی ساکت بماند وبقول معروف از درودیواربالابرود حتمابایک روان شناس یاروانپزشک مشورت کنید.

ممکن است دچاربیش فعالی باشد.

برای کودکانی که از مدرسه رفتن میترسند توضیح دهید

به اوبگویید همه ی کودکان ۷ساله بایدبه مدرسه بروند.

توضیح دهیدکه درمدرسه چیزهای بسیارخوب ومفیدی یادمیگیرد.

به اواطمینان دهیدکه میتواند درکناردرس خواندن به تفریح هم بپردازد.

محیطی زیبا دوستان جدید معلمهای مهربان دانستنیهای مفیدرابرایش توضیح دهید.

تلاش کنیداعتمادبنفسش را افزایش دهید.

تحقیرش نکنید.

منبع کتاب مسیرتربیت ورفتارباکودکان  نویسنده حسنعلی میرزابیگی

برچسب ها
نمایش بیشتر

مریم شینی

مریم شینی فارغ التحصل از دانشگاه شهید چمران اهواز - علاقمند به وب و فضای مجازی. از اینکه بتوانم مطالب جذاب و مورد علاقه شما را ارائه دهیم بسیار خوشحال میشم. با ارائه نظرات و پیشنهادات خود به افزایش کیفیت سایت کمک کنید. اشتراک گذاری مطالب در شبکه های اجتماعی و معرفی به دوستان خود فراموش نکنید.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن